SOCJOLINGWISTYKA
by Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk
openjournathemelogo
Szybki skok do zawartości strony
  • Nawigacja główna
  • Główna treść
  • Pasek boczny

logo

  • O nas
    • Zespół redakcyjny
    • Cel i zakres czasopisma
    • Polityka czasopisma
    • Zasady etyczne
    • Lista recenzentów
    • Kontakt
  • Dla autorów i recenzentów
    • Wytyczne edytorskie
    • Proces recenzji
    • Formularz recenzencki
    • Instrukcje OJS
  • Aktualny numer
  • Ogłoszenia
  • Archiwum
  • Home
  • Zarejestruj
  • Zaloguj
  • Languages
    • English
    • Polski
  • O nas
    • Zespół redakcyjny
    • Cel i zakres czasopisma
    • Polityka czasopisma
    • Zasady etyczne
    • Lista recenzentów
    • Kontakt
  • Dla autorów i recenzentów
    • Wytyczne edytorskie
    • Proces recenzji
    • Formularz recenzencki
    • Instrukcje OJS
  • Aktualny numer
  • Ogłoszenia
  • Archiwum
  1. Strona domowa
  2. Archiwum
  3. Tom 39 Nr 1 (2025): Socjolingwistyka
  4. ROZPRAWY I ARTYKUŁY

Numer

Tom 39 Nr 1 (2025): Socjolingwistyka

Data publikacji numeru: 31.12.2025
Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Czescy bohaterowie w języku i kulturze

https://doi.org/10.17651/SOCJOLING.39.15
Joanna Korbut
a:1:{s:5:"pl_PL";s:25:"Uniwersytet Jagielloński";}

Kontakt: Joanna Korbut

joanna.korbut@uj.edu.pl

SOCJOLINGWISTYKA, Tom 39 Nr 1 (2025): Socjolingwistyka
Data publikacji artykułu: 31.12.2025

  • Abstrakt
  • Cytuj
  • Referencje
  • Autor Szczegóły

Abstrakt

Tekst koncentruje się wokół zagadnienia czeskich bohaterów oraz ich śladów w czeskiej kulturze i historii. Skąd się wzięli? Czy są nam potrzebni? Czy współcześni bohaterowie są realni czy może wykreowani? Czy znajdziemy ich ślady we współczesnej czeszczyźnie? To tylko niektóre z postawionych pytań. Rozważania dotyczą współczesnego języka czeskiego, odbicia w nim czeskich tradycji kulturowo-społecznych oraz funkcjonujących w przestrzeni publicznej (auto)stereotypów narodowych i ich definiowania w języku. Punktem wyjścia jest definicja bohatera i zwrócenie uwagi na jego wielokontekstowe i wieloaspektowe odniesienia. Przedstawione zostają sylwetki tych czeskich bohaterów, którzy na trwałe zapisali się w czeskiej tradycji, w potocznej świadomości stając się często uosobieniem cech stereotypowo przypisywanych Czechom oraz obiektem licznych odniesień językowych. Te ostatnie stanowią szczególny punkt zainteresowania przedstawianych rozważań. Zdecydowana większość zgromadzonych w pracy antroponimów odznacza się dużą aktywnością w tworzeniu nowych jednostek leksykalnych, szczególnie frazeologicznych. Przedstawione w pracy frazeologizmy są nie tylko ekspresywnym i plastycznym sposobem obrazowania i komentowania rzeczywistości, każda z utrwalonych w nich postaci jest ucieleśnieniem określonych typów i ról społecznych. Nowsze derywaty (tworzone od nazwisk/imion polityków, celebrytów, sportowców itp.) udowadniają nie tylko, jak bogata i kreatywna jest wyobraźnia współczesnych Czechów, ale przede wszystkim, jak bardzo zmienia się współczesne postrzeganie bohatera. W trakcie analizy wykazano, że przemiany cywilizacyjne i zmieniająca się sytuacja społeczna mają istotny wpływ na kształtowanie się koncepcji bohatera (jako zjawiska społeczno-kulturowego), który z postaci heroicznej, dokonującej wielkich czynów i godnej naśladowania, przekształca się w idola/celebrytę, łączącego w sobie elementy czeskiej tradycji oraz współczesności, będąc jednocześnie bardziej „produktem” nowoczesnej kultury konsumpcyjnej, specyficzną kreacją medialną niż prawdziwą indywidualnością.

Słowa kluczowe

bohater bóg celebryta idol autorytet hero god celebrity idol authority

Pełny artykuł

Generated from XML file
Referencje
  1. Bartkowski, J. (2018). Polska tradycja etosowa – różnorodność zdominowana przez romantyzm. W: J. Szomburg, M. Wandałowski (red.) Polskie etosy regionalne i ich znaczenie z perspektywy ogólnonarodowej (s. 47–51). Gdańsk: Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową. https://www.kongresobywatelski.pl/wp-content/uploads/2018/10/wis-82-polskie-etosy-regionalne-i-ich-znaczenie-z-perspektywy-ogolnonarodowej.pdf (dostęp: 03.12.2025 r.).
  2. Ciszewska, W. (2020). Supermen czeskiej kultury – Jára Cimrman. W: D. Rode, M. Składanek, M. Ożóg (red.), Sztuka ma znaczenie (s. 185–199). Łódź: Wydawnictwo UŁ.
  3. Chrzanowski, T. (1993). Obraz brata Czecha w sercu brata Lecha. Więź, 2, 117–123.
  4. Gierowski, P. (2018). Jára Cimrman, geniusz urojony? Kilka uwag o najwybitniejszym Czechu i czeskiej tożsamości narodowej. Bohemistyka, 4, 361–377.
  5. Holý, J. (2001). Malý český člověk a velký český národ. Národní identita a postkomunistická transformace společnosti. Praha: Sociologické nakladatelství.
  6. Jas, Radovanovič, D. (2016). Největší národní hrdinové? V anketě vedou Hus, Masaryk a Havel. https://temata.rozhlas.cz/nejvetsi-narodni-hrdinove-v-ankete-vedou-hus-masaryk-a-havel-8154240 (dostęp: 05.01.2025 r.).
  7. Korbut, J. (2022). Havlův guláš – czyli o nowych neologizmach motywowanych nazwiskami czeskich polityków (na materiale Czeszczyzny 2.0.). Studia Slavica, 26(1), 19–36.
  8. Kovařík, M. (2016). Czeski bohater narodowy, geniusz wielbiony przez tłumy. Dlaczego świat nie zna Járy Cimrmana? http://nj24.pl/czeski-bohater-narodowy-geniusz-wielbiony-przez-tlumy-dlaczego-swiat-nie-zna-jary-cimrmana/ (dostęp: 05.01.2025 r.).
  9. Labischová, D. (2013). Češi, Slováci a jejich sousedství: Identita – Stereotyp – Historické vědomí. Civilia, 4(2), 14–32.
  10. Měšťan, A. (1995). Czeski stereotyp Czechów a czeski stereotyp Polaków. W: T. Walas (red.), Narody i stereotypy (s. 35–42). Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury.
  11. Mętrak, M. (2012). Czeski Superman – popkulturowe adaptacje legendy miejskiej o Péráku. W: G.P. Bąbiak, J. Królak (red.), Polsko-czeskie tropy kulturalne w XX wieku (s. 193–212). Warszawa: Wydział Polonistyki UW.
  12. Molęda-Zdziech, M. (2013). Czas celebrytów. Mediatyzacja życia publicznego. Warszawa: Difin.
  13. Patočka, J. (1997). Kim są Czesi? Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury.
  14. Piela, A. (2015). Antroponimy jako komponenty związków frazeologicznych. Acta Universitatis Wratislaviensis, 3705, Język a Kultura, 25, 73–88.
  15. Sedlák, V. J. (1944). Nouze naučila Dalibora housti. Naše řeč, 28(8), 180–184.
  16. Szpunar, M. (2023). Gwiazda, idol czy celebryta? Hiperobecność muzyków popkulturowych. Transformacje, 1(116), 129–142. https://www.magdalenaszpunar.com/_publikacje/2023/Gwiazda_Szpunar.pdf (dostęp: 02.12.2025 r.).
  17. Škápíková, J., Petáková, H., Moravec, D. (2014). Kouká jako babinskej. https://dvojka.rozhlas.cz/kouka-jako-babinskej-7602619 (dostęp: 03.01.2025 r.).
  18. Tomanová, M. (2010). Názvy českých piv. Praca dyplomowa. https://dspace.cuni.cz/bitstream/handle/20.500.11956/32218/DPTX_2010_1_11410_0_76654_90434.pdf (dostęp: 26.01.2025 r.).
  19. Vico, G. (1966). Nauka nowa (tłum. T. Jakubowicz). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  20. Veliká, A. (2011). Hrdina evropské lidové pohádky. Analýza textů z českých zemí, Slovenska, Německa a Rakouska s hlavní postavou Jan/Honza/Hans. Disertační práce. Brno: FF MU.
  21. Votruba, A. (2009). Václav Babinský – život loupežníka a loupežnická legenda. Praha: Libri.
  22. Zabłocki, M. (2019). To nie jest raj. Szkice o współczesnych Czechach. Gliwice: Helion.
  23. Źródła/Sources:
  24. Čermák, F. (red.) (2009). Slovník české frazeologie a idiomatiky. T. I–IV. Praha: Leda.
  25. Čeština 2.0 – Slovník, který tvoříte vy (cestina20.cz) (dostęp: 1–15.12.2025 r.).
  26. Flajšhans, V. (2013). Česká přísloví. Sbírka přísloví, průpovědí a pořekadel lidu českého v Čechách, na Moravě a v Slezsku. Olomouc: Univerzita Palackého.
  27. Havránek, B. (red.) (1960–1971). Slovník spisovného jazyka českého. T. I–IV. Praha: Academia.
  28. Kdo je kdo na našich bankovkách. Česká národní banka. https://www.cnb.cz/cs/bankovky-a-mince/bankovky/kdo-je-kdo-na-nasich-bankovkach/ (dostęp: 03.01.2025 r.).
  29. https://sjp.pwn.pl/slowniki/bohater.html (dostęp: 26.08.2025 r.).
  30. https://wsjp.pl/haslo/podglad/49275/bohater (dostęp: 26.08.2025 r.).
  31. Jirásek, A. (1989). Staré podania czeskie. Katowice: Wydawnictwo Śląsk.
  32. Ježková, A., Fučíková, R. (2010). Staré pověsti české a moravské. Praha: Albatros.
  33. Müllerová, A. (2010). Velká kniha přísloví. Praha: Plot.
  34. Největší Čech – iVysílání | Česká televize (ceskatelevize.cz) (dostęp: 12.08.2024 r.).
  35. Orłoś, T. Z., Hornik, J. (1996). Czesko-polski słownik skrzydlatych słów. Kraków: UNIVERSITAS.
  36. Sedláček, A. (1898). Sbírka pověstí historických lidu českého v Čechách, na Moravě i ve Slezsku. Praha: Ottovo nakladatelství. https://ndk.cz/view/uuid:a5c680c0-00a0-11dd-8e82-000d606f5dc6 (dostęp: 02.12.2025 r.).
  37. Zaorálek, J. (2001). Lidová rčení. Praha: Academia.
Read More

Referencje


Bartkowski, J. (2018). Polska tradycja etosowa – różnorodność zdominowana przez romantyzm. W: J. Szomburg, M. Wandałowski (red.) Polskie etosy regionalne i ich znaczenie z perspektywy ogólnonarodowej (s. 47–51). Gdańsk: Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową. https://www.kongresobywatelski.pl/wp-content/uploads/2018/10/wis-82-polskie-etosy-regionalne-i-ich-znaczenie-z-perspektywy-ogolnonarodowej.pdf (dostęp: 03.12.2025 r.).

Ciszewska, W. (2020). Supermen czeskiej kultury – Jára Cimrman. W: D. Rode, M. Składanek, M. Ożóg (red.), Sztuka ma znaczenie (s. 185–199). Łódź: Wydawnictwo UŁ.

Chrzanowski, T. (1993). Obraz brata Czecha w sercu brata Lecha. Więź, 2, 117–123.

Gierowski, P. (2018). Jára Cimrman, geniusz urojony? Kilka uwag o najwybitniejszym Czechu i czeskiej tożsamości narodowej. Bohemistyka, 4, 361–377.

Holý, J. (2001). Malý český člověk a velký český národ. Národní identita a postkomunistická transformace společnosti. Praha: Sociologické nakladatelství.

Jas, Radovanovič, D. (2016). Největší národní hrdinové? V anketě vedou Hus, Masaryk a Havel. https://temata.rozhlas.cz/nejvetsi-narodni-hrdinove-v-ankete-vedou-hus-masaryk-a-havel-8154240 (dostęp: 05.01.2025 r.).

Korbut, J. (2022). Havlův guláš – czyli o nowych neologizmach motywowanych nazwiskami czeskich polityków (na materiale Czeszczyzny 2.0.). Studia Slavica, 26(1), 19–36.

Kovařík, M. (2016). Czeski bohater narodowy, geniusz wielbiony przez tłumy. Dlaczego świat nie zna Járy Cimrmana? http://nj24.pl/czeski-bohater-narodowy-geniusz-wielbiony-przez-tlumy-dlaczego-swiat-nie-zna-jary-cimrmana/ (dostęp: 05.01.2025 r.).

Labischová, D. (2013). Češi, Slováci a jejich sousedství: Identita – Stereotyp – Historické vědomí. Civilia, 4(2), 14–32.

Měšťan, A. (1995). Czeski stereotyp Czechów a czeski stereotyp Polaków. W: T. Walas (red.), Narody i stereotypy (s. 35–42). Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury.

Mętrak, M. (2012). Czeski Superman – popkulturowe adaptacje legendy miejskiej o Péráku. W: G.P. Bąbiak, J. Królak (red.), Polsko-czeskie tropy kulturalne w XX wieku (s. 193–212). Warszawa: Wydział Polonistyki UW.

Molęda-Zdziech, M. (2013). Czas celebrytów. Mediatyzacja życia publicznego. Warszawa: Difin.

Patočka, J. (1997). Kim są Czesi? Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury.

Piela, A. (2015). Antroponimy jako komponenty związków frazeologicznych. Acta Universitatis Wratislaviensis, 3705, Język a Kultura, 25, 73–88.

Sedlák, V. J. (1944). Nouze naučila Dalibora housti. Naše řeč, 28(8), 180–184.

Szpunar, M. (2023). Gwiazda, idol czy celebryta? Hiperobecność muzyków popkulturowych. Transformacje, 1(116), 129–142. https://www.magdalenaszpunar.com/_publikacje/2023/Gwiazda_Szpunar.pdf (dostęp: 02.12.2025 r.).

Škápíková, J., Petáková, H., Moravec, D. (2014). Kouká jako babinskej. https://dvojka.rozhlas.cz/kouka-jako-babinskej-7602619 (dostęp: 03.01.2025 r.).

Tomanová, M. (2010). Názvy českých piv. Praca dyplomowa. https://dspace.cuni.cz/bitstream/handle/20.500.11956/32218/DPTX_2010_1_11410_0_76654_90434.pdf (dostęp: 26.01.2025 r.).

Vico, G. (1966). Nauka nowa (tłum. T. Jakubowicz). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Veliká, A. (2011). Hrdina evropské lidové pohádky. Analýza textů z českých zemí, Slovenska, Německa a Rakouska s hlavní postavou Jan/Honza/Hans. Disertační práce. Brno: FF MU.

Votruba, A. (2009). Václav Babinský – život loupežníka a loupežnická legenda. Praha: Libri.

Zabłocki, M. (2019). To nie jest raj. Szkice o współczesnych Czechach. Gliwice: Helion.

Źródła/Sources:

Čermák, F. (red.) (2009). Slovník české frazeologie a idiomatiky. T. I–IV. Praha: Leda.

Čeština 2.0 – Slovník, který tvoříte vy (cestina20.cz) (dostęp: 1–15.12.2025 r.).

Flajšhans, V. (2013). Česká přísloví. Sbírka přísloví, průpovědí a pořekadel lidu českého v Čechách, na Moravě a v Slezsku. Olomouc: Univerzita Palackého.

Havránek, B. (red.) (1960–1971). Slovník spisovného jazyka českého. T. I–IV. Praha: Academia.

Kdo je kdo na našich bankovkách. Česká národní banka. https://www.cnb.cz/cs/bankovky-a-mince/bankovky/kdo-je-kdo-na-nasich-bankovkach/ (dostęp: 03.01.2025 r.).

https://sjp.pwn.pl/slowniki/bohater.html (dostęp: 26.08.2025 r.).

https://wsjp.pl/haslo/podglad/49275/bohater (dostęp: 26.08.2025 r.).

Jirásek, A. (1989). Staré podania czeskie. Katowice: Wydawnictwo Śląsk.

Ježková, A., Fučíková, R. (2010). Staré pověsti české a moravské. Praha: Albatros.

Müllerová, A. (2010). Velká kniha přísloví. Praha: Plot.

Největší Čech – iVysílání | Česká televize (ceskatelevize.cz) (dostęp: 12.08.2024 r.).

Orłoś, T. Z., Hornik, J. (1996). Czesko-polski słownik skrzydlatych słów. Kraków: UNIVERSITAS.

Sedláček, A. (1898). Sbírka pověstí historických lidu českého v Čechách, na Moravě i ve Slezsku. Praha: Ottovo nakladatelství. https://ndk.cz/view/uuid:a5c680c0-00a0-11dd-8e82-000d606f5dc6 (dostęp: 02.12.2025 r.).

Zaorálek, J. (2001). Lidová rčení. Praha: Academia.

Biografie autora nie są dostępne.
Pobierz PDF
PDF
Statystyki
Przeczytano : 9 Pobrano: 7

Downloads

Download data is not yet available.

Table Of Contents

Redakcja poleca

Lingua receptiva czy lingua franca? Wybór modelu komunikacji językowej na polsko-czeskim pograniczu

Dec 21, 2019
Piotr Nieporowski, Magdalena Steciąg, Lukáš Zábranský

Ile jest negowania w negacji? – multimodalna analiza wystąpienia publicznego (pilotażowe badanie z elementami ilościowymi)

Dec 21, 2019
Sonia Gembalczyk

Przemianki, czyli miana towarzyskie jako znak inicjacji w polskich cechach rzemieślniczych

Dec 21, 2019
Danuta Lech-Kirstein

Pojęcie wolności w optyce dychotomii swoi–obcy w tekstach sowieckiego ideologicznego subdyskursu o kulturze lat 1953–1957

Dec 21, 2019
Piotr Zemszał

Materiały do nauki języka angielskiego wydawane od końca XVIII do połowy XX wieku jako źródła badań polsko-angielskich kontaktów językowych. Prolegomena badawcze

Dec 21, 2019
Irmina Kotlarska

Fleksyjne wykładniki stylizacji na polszczyznę Żydów w przedwojennym szmoncesie kabaretowym

Dec 21, 2019
Anna Krasowska

Właściwości fonetyczne i fleksyjne języka familijnego Joachima Lelewela (na podstawie listów do najbliższych)

Dec 21, 2019
Violetta Jaros

Rodzinna polityka językowa. Strategie komunikacyjne w wychowywaniu dzieci trójjęzycznych

Dec 21, 2019
Julia Murrmann

Drugie życie gwary — dialektyzacja w wybranych powieściach Katarzyny Bereniki Miszczuk

Dec 21, 2019
Błażej Osowski

Badanie zmian językowych na szyldach sklepów w Malezji: studium diachroniczne w George Town w stanie Penang

Dec 21, 2019
Selim Ben Said, Teresa Wai See Ong

O korzyściach z nauczania oraz uczenia się języka polskiego jako obcego (wyniki sondażu)

Dec 21, 2019
Mirosława Sagan-Bielawa

Ewolucja odmian kręgu zewnętrznego: nigeryjska odmiana języka angielskiego

Dec 21, 2019
Mayowa Akinlotan

Piciorys w przestrzeni dyskursu terapeutycznego. Wstęp do lingwistycznej charakterystyki gatunku

Dec 6, 2019
Bożena Żmigrodzka

Prawa językowe i dyskryminacja językowa w prawie Unii Europejskiej

Dec 21, 2019
Cezary Węgliński

Honoryfikatywność jako sposób kształtowania relacji w populizmie

Dec 21, 2019
Małgorzata Kołodziejczak, Marta Wrześniewska-Pietrzak

Terminologia Unii Europejskiej i brukselizmy: ewolucja

Dec 21, 2019
Anna Ciostek

O problematyce kobiecej na płaszczyźnie językowej w kontekście zagadnienia równych szans w Polsce, Rosji i Bułgarii

Dec 21, 2019
Joanna Satoła-Staśkowiak, Wojciech Sosnowski

Na początku było słowo. Struktura argumentacyjna artykułów prasowych na temat dyskursu miłosierdzia wobec uchodźców

Dec 21, 2019
Natalia Zawadzka-Paluektau

       

Cel i zakres czasopisma

więcej...

Polityka czasopisma

więcej...

Zasady etyczne

więcej...

Wytyczne edytorskie

więcej...

Socjolingwistyka

 

 

Adres:

IJP PAN

Socjolingwistyka
Instytut Języka Polskiego PAN
al. Mickiewicza 31
31-120 Kraków

Kontakt:

tel: +48 12 6325692, wew. 401
e-mail: socjolingwistyka@ijppan.pl

© 2024 Socjolingwistyka | Wszystkie prawa zastrzeżone. | Od roku 2020 czasopismo publikuje artykuły naukowe na licencji CC BY-ND 4.0
Creative Commons License Site uses optimized OJS 3 PKP by openjournaltheme.com
Themes by Openjournaltheme.com
https://socjolingwistyka.ijppan.pl/index.php/SOCJOThemes by Openjournaltheme.com